Gravstaden i Botnane vart både lys og open.

Siste vekene har Sunnfjord Skog drive med granfelling i Botnane, i den tett granskogen i Øvrebotten og langsmed Frøysjøvegen frå Øvrebotten til gravstaden i Sørbotten. Sjølve gravstaden vart lys og open etter at granene mot nord og aust vart vekke. Dei livda for vinden, men tok mykje lys. Hogstmaskinene skal også til Seljestokken og ta ned granskog.

Arbeidet med felling av den avtalte granskogen er ikkje ferdig enno, og det har ikkje lukkast oss å få tak i Martin Braanaas i Sunnfjord Skog for å høyre om arbeidet. Granfellinga byrja hjå Torbjørn Øvrebotten på Selja og i Brendene, område folk går gjennom når dei skal i Nøre dalen. – Eg hadde ikkje begrep om at det var så mykje stor granskog i desse granfelta. Det var kalkulert med 500 kubikk der, og det er i alle høve det dobbelte. Og sitkagrana er betre enn sitt rykte i kvalitet, for eg hadde ikkje rekna med at her var så mykje sagtømmer, seier Øvrebotten. Etter det vi skjønar er det også tilfelle i dei andre granfelta det så langt er felt gran i.

Det er lenge sidan vi såg leia frå Brendene på veg mot Nøre dalen. 

Det er ei hogstmaskin og ein lastbærar som tek ned og køyrer tømmeret ned til vegen og legg det i la der. Og der vert tømmeret henta og køyrt til tømmerkaia i Eikefjorden. Det er 32 kubikkmeter tømmer i kvart lass, som vert sendt til Tyskland for vidareforedling.

 

I Trollhogane er granskogen no vekke på begge sider av vegen.

Skjervelva har kome fram att i lyset.

Mykje meir kubikk enn rekna med.

Det var styremedlem i Botnane og Årebrot grendalag, John Sande, som tok initiativet til å få felt granskog i Botnane. Til liks med folk elles i bygda er han begeistra over å sjå att område som ikkje har vore framme i dagslyset på mange år. – Eg har lenge sagt at når mi tid er omme så vil eg ikkje ligge på den mørke gravplassen her i bygda. Men no var eg der hin dagen og må visst revurdere det. No er det lyst over heile plassen, skjemtar han.

– Til denne tid er det hogsmoden skog som er teken ned, kva med den som aldri vert hogstmoden og verdi i å ta ned?

– Det er mykje av den og eg håpar vi kan få hjelp av det offentlege med det. Har byrja så smått å undersøke kva ordningar som finst. I fjor søkte eg Miljødirektoratet om støtte til å ta ned den skogen eg sjølv eig. Dei var positive til tanken, men ville ta eit større område om dei fyrst skulle byrje på slikt, og dei ville ha med kommunen og andre. Det nyttar lite om ein grunneigar tek ned skogen dersom naboen let sin stå og frø seg vidare. Grana bryr seg ikkje om eigedomsgrenser, så om vi skal lukkast med dette må alle grunneigarane vere positve til å hogge ut større område, seier John Sande. Sist vinter hogg han ned eit lite granfelt attmed tunet sitt i Sletten og fekk røyne kor tungt og arbeidskrevjande det er å ta sjølv. Også difor viktig å gå saman om maskinfelling der det let seg gjere.

 Dette er tømmervelta innanfor gravplassen.

Gravplassen sett frå utsida mot nordvest.

 

Muren på gravplassen sett mot Korsnesvika.

Vi håpar å få oppdatert teksten med litt meir informasjon etter kvart i granfellinga, så i denne omgang prioriterer vi å syne bilete av eit Botnane vi ikkje har sett dei siste 30 åra.

Tekst og foto: Magni Øvrebotten 6. september 2026.